De elementen en de chakra's
     Het werken met chakra's leert je niet alleen omgaan met energie, maar ook begrip te krijgen voor de natuur, je eigen natuur en de natuur van de aarde. De chakra's, kruispunten van energie, verwijzen naar de zeven elementaire energiecentra die zich in het subtiele of etherische lichaam van de mens bevinden. Dit lichaam is een fijnstoffelijk voertuig dat aan ons fysieke lichaam ten grondslag ligt. De chakra's voorzien ons lichaam van vitale energie en verbinden ons met de basiselementen van ons bestaan: aarde, water, vuur (licht) en lucht.

     De aarde, 1e chakra, aan de basis van de ruggengraat, leert ons keuzes te maken om de weg van het goede te volgen. Het water, 2e chakra, onderbuik, maakt ons zacht in ons gevoel en het herinnert ons eraan dat zuiver water belangrijk is als drager van leven en informatie. Het vuur, 3e chakra, zonnevlecht, geeft ons brandstof, energie en versterkt het ik-gevoel. De lucht, 4e chakra, thymusklier, leert ons om juist te denken, niet alleen met het hoofd, maar ook met het hart. De ether, 5e chakra, verbonden met de schildklier, leert ons luisteren en communiceren. Het licht, 6e chakra, hypofyse, geeft ons helderheid van inzicht. Bewustzijn, 7e chakra, epifyse, verbindt ons met het geheel, het universum.
     Hoe belangrijk deze samenhang van de chakra's zijn met de elementen en de intelligentie van de natuur begreep ik pas echt na een persoonlijke ervaring tijdens een studie in Findhorn, Schotland.

 

Findhorn
     De Findhorn Foundation Community, gelegen in noordoost Schotland, is een experiment in bewust leven, een centrum voor holistische studies en een eco-dorp met als doel om een nieuw menselijk bewustzijn te helpen ontplooien en een positieve en duurzame toekomst te scheppen. De basisprincipes van Findhorn zijn: diepgaand innerlijk luisteren en handelen vanuit die bron van wijsheid; samenwerken met de intelligentie van de natuur en dienstbaarheid aan de wereld.

Het ontstaan van Findhorn
     Findhorn en haar filosofie is ontstaan vanuit, wat ik noem, 'de creativiteit van de armoede'. In het begin van de zestiger jaren van de vorige eeuw werd Peter Caddy ontslagen als manager van een groot hotel in Forres. Door gebrek aan geld is hij toen met zijn gezin van drie kinderen in een caravan gaan wonen op het kale Findhornstrand. Er werd gezocht naar extra inkomsten, maar het lukte Peter niet om een baan te krijgen. Zijn vrouw, Eileen, had de gewoonte om dagelijks in de vroege uren te mediteren en hierdoor geïnspireerd gaf zij aan dat ze een moestuin moesten gaan aanleggen en zo ook bewuster leren samenwerken met de elementen, de natuurwezens. Peter Caddy heeft toen dit advies letterlijk uitgevoerd tegen beter weten in, omdat strandgrond niet bepaald geschikt is voor een moestuin. Maar ze gingen toch aan de slag en volgden de innerlijke aanwijzingen van Eileen hoe de grond te verbeteren. Dit vereiste veel vertrouwen en hard werken om de grond te verzorgen.

     Tot hun eigen verbazing resulteerde hun werk in zeer gezonde en robuuste producten die niemand voor mogelijk hield en zo konden ze beter in hun eigen onderhoud voorzien. De kwaliteit van de moestuinproducten bleef hoog ook in de jaren erna en dit trok belangstellenden aan, waaronder biologen, die wilden weten hoe dit mogelijk was, omdat vanuit biologisch oogpunt groei op die grond niet mogelijk is. Uiteindelijk vertelde Eileen aarzelend dat ze gehoor gaven aan een diep innerlijk luisteren en vertrouwen, dat Peter vooral de drijvende uitvoerende kracht hiervan was en dat de kern van hun boodschap te maken had met het samenwerken met de intelligentie van de natuur.
     Hun levensverhaal werd de basis van de werkgemeenschap Findhorn en door alle jaren heen zijn de basisprincipes dezelfde gebleven en uitgangspunt voor alle activiteiten.

Geworteld 
     In de loop der jaren heb ik daar diverse studies gevolgd en tijdens mijn laatste verblijf in Findhorn volgde ik een studie over de natuur, haar basiselementen en energie en onze relatie hiermee. Bij deze training hoorde een trektocht voor onze studiegroep naar de rivier Findhorn. Findhorn is niet alleen een dorpje aan de zee, maar het is ook vernoemd naar de rivier Findhorn die vanuit de Highlands naar de Noordzee stroomt. We werden naar een zeer afgelegen plek geleid via onmogelijke paadjes, rotsen, struiken en glibberige hoogteverschillen.
     We kregen de opdracht: zoek een eigen plek, verbind je met de elementen van deze plek en wees stil. De rivier Findhorn was daar zeer krachtig en snel, met rotsen uitstekend boven het water en watervallen er tegenaan botsend en schurend, een wilde plek! Ik liep wat rond en ontdekte een boom waarvan een deel van de wortels wel meer dan een meter boven de grond staken en waarbinnen een grote, hoge holte was. Een deel van de stam rustte op een heuvel wel twee meter daarboven omringd door grote, oude statige bomen. Ik had mijn plek gevonden en zo kroop ik letterlijk tussen de wortels onder de stam, uitkijkend over de omgeving.
     Hier, op deze plek, in die prachtige, wilde natuur van Schotland, werd ik spontaan, zonder moeite stil, stiller dan ik ooit eerder had ervaren, een stilte die diep, wijds en tijdloos tegelijk was. Beschermd door de boom, niet zwaar, maar vol leven, hoorde ik de klank van het water, zag ik de beweging van de stroming, de kleurrijke reflectie van het zonlicht op en door het water en de rotsen, bomen, struiken, de geuren, een zachte wind alom aanwezig en ik voelde hoe de aarde alle elementen draagt, opneemt en verwerkt. Mijn lichaam en geest namen al deze indrukken op en het was alsof de natuur niet meer als een buiten mijzelf geplaatst iets was, maar een herkenning van mijzelf, ik was die natuur.  

     Deze ervaring is sindsdien actief in mij als een belangrijke basis van mijn bestaan, een samenwerken met de elementen als grondslag voor mijn leven en verder uitgewerkt in de SIO-trainingen.