Wat mij vooral is bijgebleven van de jaren dat ik als verpleegkundige in verpleeghuizen en ziekenhuizen werkte zijn de verhalen van patiënten. In die tijd kon je, meer dan nu, regelmatig bij patiënten gaan zitten om met elkaar te praten. Dit was meestal een luisteren naar hun levenservaringen. Ik leerde toen dat ieder mens een eigen verhaal heeft, een verhaal dat ook steeds herhaald wordt. Welk onderwerp ook ter sprake kwam het persoonlijke verhaal werd er vroeg of laat altijd mee verweven. Iemands verhaal is kennelijk als een rode draad van levenskracht in iemands leven en ziel opgeslagen. Het werden voor mij lessen in geduld en respect.

Het herkennen van je verhaal
     Nu, zoveel jaren later, geef ik zelf les in verhalen en inmiddels begrijp ik nog meer hoe belangrijk het is dat ieder mens zijn eigen verhaal leert herkennen, omdat het hem verbindt met een diepere laag van zichzelf. Bewust of onbewust zoeken we ook die mensen en ideeën uit, van wie de verhalen relevant zijn voor onszelf. Hun verhalen verhelderen de onze, ze lopen parallel aan elkaar of vullen de ontbrekende delen ervan in. Je zou kunnen zeggen dat menselijke verbindingen fundamenteel gevoed worden door gemeenschappelijke verhalen.

Verbinding vinden met het grote verhaal
     In de SIO-opleiding tot psycho-energetisch therapeut leren cursisten bewuster hun eigen verhaal kennen, maar het ook te verwijden wanneer het niet meer past als we bijvoorbeeld vastgelopen zijn in een verhaal wat verstopt is door onbeduidendheden. Wanneer we in staat zijn ons eigen verhaal te blijven herinneren en te waarderen, dan zal het ons ook helpen in moeilijke tijden, omdat het verhaal werkt als een innerlijke krachtbron dat laat zien dat we al vele obstakels overwonnen hebben. Deze bron voorziet ons van patronen van verbinding die als zinvol ervaren worden. Deze verbindende patronen worden ook duidelijk in de grote verhalen zoals mythen, sprookje en dromen: de oude verhalen van de mensheid.

Werken met beelden
     De oude verhalen bevatten archetypische beelden waarvan de kracht ons raakt tot voorbij het persoonlijke. Mythen, sprookjes en dromen brengen ons in contact met deze universele patronen die ons helpen ons eigen verhaal en bestaan wijder en zinvoller te , omdat ze ons helpen de grote patronen van ons eigen leven te herkennen. Enkele voorbeelden zijn Psyche en Oedipus, maar ook sprookjes als de Wildeman en het Levenswater.
     Het betekent meestal een diepere reis in onszelf, maar een reis die alleszins de moeite waard is. We leren om onze eigen verbeelding te observeren en serieus te nemen. Zo ontstaan talloze verhalen met een begin, een midden, een eind en zelfs een nieuw begin. Van het observeren van losse beelden naar associaties groei je toe naar het herkennen van persoonlijke psychologische processen. En na een bepaalde periode wordt je eigen verhaal herkenbaar en nog wezenlijker, jouw verhaal wordt magisch, bovenpersoonlijk, spiritueel, mythisch!

Hoe kun je het verhaal gebruiken?
     Ik begrijp nu waarom mensen hun verhaal steeds herhalen. Om hun betekenis voor iemand te onthullen moeten verhalen steeds opnieuw verteld worden, want het verhaal is levend en dynamisch en stimuleert het patroon van verbinding. Hoe? Door het verhaal te lezen, na te spelen, erover te mediteren, te tekenen, te vertellen bij de open haard enzovoorts.
     Wees niet bang om je verhaal te blijven vertellen aan wie dan ook, je vrienden, familie, je huisarts, een vreemde. Je zult merken dat jouw erhaal zich aanpast en inkleurt afhankelijk aan wie je het vertelt en de betekenis ervan voor jou zich in vele kleurschakeringen zal ontvouwen!