Tradities zijn zichzelf herhalende rituelen waarbij de structuur en inhoud vooraf vaststaat. Bijvoorbeeld Kerstmis, Pasen, Sinterklaas, herdenkingen. De laatste jaren zijn er veel nieuwe tradities bijgekomen zoals 'de dag van de secretaresse', 'de dag van de verpleging', 'de dag van de molens', 'de dag van de rechten van het kind', 'de dag van de singles' of de dag van een bepaalde ziekte. Gelukkig telt het jaar maar 365 dagen, tenzij men de nachten eraan toe wil voegen, dan kunnen we nog even vooruit.

      Familiefeesten zijn ook hardnekkige tradities; veel families hebben hun jaarlijks terugkerende familiedagen met daaraan verbonden het ontstaan van weer nieuwe tradities als 'mannen- en vrouwendagen'. De mannen kiezen dan hun eigen mannenplekjes waar ze voor een dag onder elkaar zijn en mannendingen kunnen doen en de vrouwen doen dat weer met vrouwendingen. Het is alsof er exclusieve bondgenootschappen gesmeed moeten worden waarbij de ene partij even niet mag weten wat de andere doet of zegt. De behoefte aan een geheim clubgevoel zit diep in de mens, geloof ik.

Saamhorigheid
     Familiefeesten kunnen je ook een gevoel van saamhorigheid geven, omdat je een van de vele takken van dezelfde stamboom bent. Ook al ken je elkaar amper of niet als je een zoveelste graad neef of nicht tegenkomt; het simpele feit dat jij herkend wordt als afstammeling van dezelfde stammoeder en stamvader betekent dat je omarmd wordt, erbij hoort en deel mag nemen aan de traditionele familierituelen. Dit geldt in ieder geval voor mijn familie. Het stammoeder- en vaderschap betekent binnen mijn familie voor alles verbondenheid en veiligheid - een basis bieden aan degenen die onder je hoede zijn. Dit laatste heeft niets te maken met verplichtingen, maar met een diep aangeboren gevoel van aandacht voor de ander, met name de familie.

     De aard van aandacht die we binnen de SIO-opleidingen leren heeft dezelfde wortels. Wel probeert het aandacht ook te plaatsen in de wereld van schouwen en waarnemen, waarbij een houding van waarnemende aandacht en neutraliteit een doel is om naar te streven in je ontwikkeling. Een dergelijke onbevooroordeelde houding omvat alles en is verbonden met een sfeer van wat je de universele Stammoeder en Stamvader kunt noemen. Als je dit idee doortrekt betekent het dat je bij de hele menselijke familie hoort en deze kunt omarmen.
     Voor mij zijn beiden nodig: de familiestamoudsten voor mijn persoonlijke groei en basisveiligheid en de universele Oervader en Oermoeder om wijder te mogen groeien en een overstijgend bewustzijn toe te kunnen laten. Of bij dat laatste ook nieuwe tradities gaan horen weet ik niet. Misschien is dat weggelegd voor de toekomst, maar we kunnen beginnen met De Dag van de Aandacht.

                                                                                                                                           Hummelo, 15 november 2014