...Veel bijzonder dagen in de SIO-opleidingsjaren, maar er is er een die ik niet gauw zal vergeten. Tijdens een van de lesdagen gebeurde er iets zo totaal onverwachts dat het nog vaak in mijn herinnering komt als een wonderlijk moment van spontane levenskracht die toen niet alleen mij maar ook de hele groep raakte. Ik begeleidde een groep in een geleide meditatieoefening waarin de verbinding met de aarde en de grondingsenergie extra aandacht kreeg. Een van de cursisten had problemen met lopen, omdat zijn beenslagaders verstopt waren. En hij had zich, sinds hij op de opleiding zat, de gewoonte eigen gemaakt om deze grondingsoefening thuis iedere avond ook te doen, want hij voelde zich er beter door, zei hij.

     Bij de afsluiting van de meditatietrainersopleiding gisteren werd door de deelnemers ervan vooral duidelijk dat van alle diverse meditatietechnieken die geoefend zijn het 'Gronden' als een van de belangrijkste en prettigste techniek ervaren werd. Dit lijkt tegenstrijdig, omdat men bij mediteren vaak het idee heeft dat het vooral om hoge en verheven zaken gaat - een wegdwalen uit de drukte van het dagelijkse leven. Maar denk eens hoe we te werk gaan als we zaken uit willen zoeken, we spreken dan over iets dat grondig aangepakt moet worden, we willen het tot op de bodem uitzoeken we starten een diepgravend onderzoek.

     De eerste spiegels die ik mij herinner stonden in de slaapkamer van mijn ouders. Daar stond een grote spiegelkast met drie spiegels waarvan een centrale spiegel en een spiegel links en rechts die je kon bewegen als een deur met scharnieren. Wannneer ik de deurspiegels bewoog dan werd het beeld van mijzelf als een harmonica een aantal keren verdubbeld en zo werd ik mij bewust van het profiel van mijn gezicht. Deze driedubbele spiegelkast maakte mij toen voor het eerst bewust van mijzelf als ook een beeld buiten mijzelf in een tijd waarin selfies niet bestonden en in mijn geval ook haast geen foto's. 

     Elk jaar werd er op de lagere school van mijn jeugd een Kerstspel opgevoerd. Uit iedere klas deden kinderen mee en het was altijd weer spannend of je werd uitgekozen voor een rol in het Kerstspel of dat je anders in het grote schoolkoor terecht kwam. In die periode van mijn leven heb ik uitgeblonken in rollen als schaap, schaapherder, een van de Driekoningen, kerstverhaalvoorlezer en lid van het koor. Mijn ambitie ging eigenlijk verder dan deze rollen, maar tot mijn grote spijt mocht ik nooit de rol van Jozef of Maria spelen, maar bleef ik als schaap of ezel op afstand toekijken. Toch gebeurde er in weer zo'n periode van voorbereiding voor Kerstmis iets merkwaardigs waardoor Maria en Jozef heel dichtbij kwamen, alleen anders dan ik mij had voorgesteld.

     Tradities zijn zichzelf herhalende rituelen waarbij de structuur en inhoud vooraf vaststaat. Bijvoorbeeld Kerstmis, Pasen, Sinterklaas, herdenkingen. De laatste jaren zijn er veel nieuwe tradities bijgekomen zoals 'de dag van de secretaresse', 'de dag van de verpleging', 'de dag van de molens', 'de dag van de rechten van het kind', 'de dag van de singles' of de dag van een bepaalde ziekte. Gelukkig telt het jaar maar 365 dagen, tenzij men de nachten eraan toe wil voegen, dan kunnen we nog even vooruit.