De eerste ronde van het SIO-schooljaar is achter de rug. We hebben alle groepen in Zeddam en Heythuysen ontmoet en het is altijd een hartelijk weerzien voor de oude bekenden en een hartelijk welkom voor de nieuwe cursisten. Zo'n eerste ronde is voor mij erg belangrijk, omdat ik het gevoel heb dat dan de basis van het hele aankomende schooljaar neergelegd wordt en dat ervaar ik ook als een verantwoordelijkheid naar de docenten en cursisten. Het spreekwoord 'Een goed begin is het halve werk' vind ik mooi van toepassing, want in het startmoment komt voor mij de intentie van het nieuwe schooljaar kernachtig samen: spanning, keuzes, concentratie, gedrevenheid, motivatie, wilskracht en de liefde voor mijn werk. Dezelfde nieuwsgierigheid, herkenning en spanning straalt af van de cursisten.

     Er wordt mij regelmatig gevraagd wat nu eigenlijk psycho-energetische therapie is en hoe het werkt. Meestal verwijs ik dan naar het woord zelf: 'psycho' is verbonden met het psychische leven van de mens en heeft betrekking op de geest en de ziel, de psychische gesteldheid van de mens. De toevoeging 'energetisch' duidt op het werken met het energieveld, de aura en de chakra's. 'Therapie' betekent o.a. een methode om iets te verbeteren en dat is wat de psycho-energetisch therapeut beoogt, een bestaande situatie waarin iemand disbalans ervaart, verbeteren.

Jollygood

Ik wil jullie voorstellen aan een kabouter die woont hier om de hoek,
zijn naam is Jollygood.

     Het licht is dit voorjaar zo prachtig, vind ik, het tovert de jonge blaadjes aan de bomen en de bloemen overal als prachtige, transparante diamanten. Het is alsof alle kleuren van de regenboog nu uit de aarde tevoorschijn komen in plaats vanuit de hemel. Deze heldere kleurenpracht raakt me ieder voorjaar diep en soms herken ik dezelfde lichttrilling in schilderijen die door hun makers geniaal op het doek zijn gezet.

     'Wat voor ambacht ken je en wat weet je?', vroeg de bestemoer van de duivel aan het Gelukskind. 'Ik weet alles!', zei het Gelukskind vrolijk uit het sprookje 'De drie gouden haren van de duivel', toen hem deze vraag driemaal gesteld werd.
     Zoveel zelfvertrouwen is niet iedereen gegeven, misschien voor het kleine kind dat de wereld nog onbevangen tegemoet treedt, want voor hem is de wereld nog een tovertuin, het wil alles leren en vol verwondering stelt het vele vragen en wil het overal antwoord op. Hoe mooi zou het zijn om deze verwondering te kunnen behouden.